35 binden fazla canımız gitmiş, 105 bin yaralı…

Enkazdan can kurtarmak için ekipler saniyelerle yarışıyor…

Depremin 10. gününde enkaz altında hala insanlar kurtarılıyor…

Felakette kaybettiğimiz dostlarımız ve ailelerinin naaşları yeni yeni toprağa veriliyor…

Daha haber alınamayan on binlerce insan enkazın altında…

Ama bakıyorsunuz birileri şimdiden siyasi çıkar peşine düşmüş…

‘Seçim 14 Mayıs’ta mı olsun 18 Haziran’da mı olsun?’

Anadolu’da bir deyiş vardır: Bu tartışmalar başladığında ilk o cümle düştü aklıma…

‘Koyun can derdinde, kasap et derdinde!’

Aklınız başınızda mı Allah aşkına?

Deprem bölgesinde soğuktan tir tir titreyen bebeler varken, insanlar en basit ihtiyaçlarını (tuvalet, duş, ısınma vs…) gideremezken, daha yitirdikleri canların kırkı bile çıkmamışken seçim konuşmanın sırası mı!..

Daha depremin ilk anından itibaren siyaset peşinde koşanlar için söylüyorum; Bunun adı deprem fırsatçılığıdır. Ve acılar biraz olsun dindiğinde feraset sahibi milletimiz bunu unutmaz!

***

AFAD da bizim İHH da bizim Ahbap da bizim Babala da bizim Kızılay da bizim!

Daha önce ne kadar yaşamış olursa olsun, insan felaketlere hiçbir zaman hazırlıklı olamıyor.

“Hep ders alırız” diyoruz ama alamıyoruz, almak istemiyor, gelmesin istiyoruz…

Halbuki deprem kuşağında yaşıyoruz…

Mesela bu depremin geleceği belliydi. Uzmanlar uyarmış, hatta tatbikatı bile yapılmıştı Maraş’ta…

En çok hazır olması gereken devlet de 99 depremini yaşamış olmasına, pek çok yaşanan felaketlere rağmen hazırlıksız yakalandı.

Bölgeyi 9 saat içerinde 7,5 üzerinde büyüklükte 2 kere sallayan ve 11 ili etkileyen bir felakete nasıl hazır olunur, orası da önümüzdeki yılların tartışma konusu…

“Yardıma koşması gereken kurtarma ekipleri de enkaz altında kaldığı için ilk anda refleks gösterilemedi” deniyor.

Yaralar sarılsın biraz zaman geçsin, eksikler, sorumlular konuşulur…

Ama bu depremde de görüldü ki yediden yetmişe insanımızın, asrın felaketinin ilk anından itibaren, sanki bekliyormuş gibi insan üstü bir gayretle felaket bölgesine yardım için seferber olması her türlü takdirin üzerinde…

Sanatçısı, fenomeni, sporcusu, cemaatçisi, işçisi, iş adamı herkes bu yardım kervanının içinde yer aldı…

Kamuoyunda, milyonlara kolaylıkla ulaşabilmeleri hasebiyle sanatçı Haluk Levent’in yardım organizasyonu, Ahbap ve fenomen Oğuzhan Uğur’un yönettiği Babala TV’si ön plana çıktı.

Felaketzedeler için milyonlarca lira yardım parası topladılar, sanatçıları, iş adamlarını organize ettiler. Böylesi bir felakette müthiş bir iş başardıkları genel bir kanı.

Bir canın kurtarılmasına vesile olmak bile yeterince önemli benim için…

Ki binlerce depremzedeye faydalı oldular…

Lafı nereye getireceğimi anladınız.

Hatay’daki ‘baraj patladı’ meselesi…

Kimseyi savunmak değil derdim.

Soruşturma sürüyor, bağımsız yargı kararını verir.

Ama şunu da söylemeden edemeyeceğim; bu söylentiyi ben Hatay’daki kaynaklarımdan, Babala TV paylaşım yapmadan önce duydum…

Konuyla ilgili sadece şunu söylemekle iktifa edeyim; biraz daha derine indiğimde özellikle Suriye tarafında bir barajda sıkıntı olduğu bir gerçek…

Ayrıca bölgede bulunan bir gazeteci de söylentinin yerel kaynaklı olduğunu teyit etti…

Haluk Levent ile ilgili de pek çok söylenti çıkarıldı.

Geçmişinden dem vuruldu.

Demem o ki görüşü, hayat tarzı ne olursa olsun, bu çapta büyük afetleri atlatabilmek için hep birlikte tek yürek olmalıyız.

Milyonlara hitap eden insanları hele ki afet zamanlarında harcamak bu kadar kolay olmamalı.

Benzer şekilde bazı kesimler tarafından zaman zaman AFAD da, Kızılay da,  İHH da hedefe konuldu, konuluyor.  Yalanlarla itibarsızlaştırılmaya çalışılıyor.

Keza İslami cemaatlere de olmadık iftiralar atılıyor. Ama kendim de bizzat müşahaade ettim herkes sahada canını dişine takmış çalışıyor.

Asrın felaketi olarak nitelendirilen bir afette tüm kurumlarımızın tecrübesine insan kaynağına hayati ihtiyaç varken…

Diyorum ki; AFAD da bizim, İHH da bizim, Ahbap da bizim, Babala da bizim, Kızılay da bizim!

***

Allahuekber’den rahatsız olmak!

Depremin 10. gününde tonlarca betonun altından canlı çıkarılıyor insanlar hala…

Taş mezarlardan 5-6 gün sonra bile bebekler kurtarılıyor…

Biz kendimizi 2-3 saat kapalı bir ortamda (telefon yok, su yok, yemek yok) bile hayal edemez iken…

Akordeon gibi olmuş 10, 14 katlı binalardan canlar çıkarılabiliyor…

Enkaz altıdan çıkınca “aç mısın” diye soran görevliye, karnının tok olduğunu söyleyen çocuklar…

Ümitler bitmişken yeniden hayata dönen evlatlar, babalar, anneler…

Böyle bir durumda ne denir?

Akılla bilimle izah edilemeyecek şeylere şahit olurken ‘Allahuekber’den başka ne diyebiliriz.

‘Allahuekber’ denir…

Allah büyüktür!

Bu vesileyle tüm milletimize bir kez daha geçmiş olsun diyorum. Allah bir daha bizi böyle sınavlarla sınamasın!

Bunun adı deprem fırsatçılığıdır! Millet bunu unutmaz yazısı ilk önce Milli Nizam üzerinde ortaya çıktı.

Milli Nizam, Rabbimizin, ‘İçinizden hayra çağıran, iyiliği emredip kötülükten meneden bir topluluk bulunsun. İşte onlar kurtuluşa erenlerdir.’ (Al-i İmran 104.) emrini kendine düstur edinen, vatan ve millet sevgisini önceleyen, yanlış kimden gelirse gelsin doğru bildiğini yazmaktan çekinmeyen bir anlayışla ‘Bismillah’ diyor.

Milli Nizam, medyanın maalesef tıpkı toplum gibi sert çizgilerle ikiye bölündüğü bir zamanda ‘doğru haberi kimden alabilirim?’ kaygısı taşıyan milletin fedakar fertlerinin güvenli limanı olacak…

Milli Nizam, bir kimsenin veya bir kurumun, şirketin, etki alanı ve maddi gücüne, kim kimin yanında bakmadan, bedeli ne olursa olsun doğrunun ve haklının tarafını tutacak.

Milli Nizam sadece ülkemizde ekonomik kriz altında ezilen vatandaşın değil Arakan’da, Doğu Türkistan’da, Filistin’de ve tüm İslam coğrafyasında zulüm ve işgal altındaki kardeşlerimizin gerçek gündemini dikkate alarak sorumlu gazetecilik anlayışıyla hareket edecek ve daha adil bir dünya ideali için kalem oynatacak.

Öyleyse buyurun başlıyoruz…

***

İsveç’teki alçak saldırıyı nasıl okumalıyız?

14 Mayıs seçim tarihinin netleşmesiyle birlikte iç güçler ve dış güçler hep birlikte harekete geçti ve biz içeride Milli Savunma sanayiimizin gözbebeği İHA ve SİHA’larımıza yönelik savrulan tehditleri telin ederken bir anda gözler NATO üyeliği için görüşmeler yaptığımız İsveç’e döndü.

Hidayet rehberimiz, Yüce kitabımız Kur’an-ı Kerim’e yapılan menfur saldırı başta bin yıldır İslam’ın sancaktarlığını yapan Türkiye’yi ve bütün İslam dünyasını ayağa kaldırdı. Ülkenin doğusundan batısına, büyükelçilikler önünde Müslümanlar bu vahim hadiseyi protesto etti.

Başta Milli Savunma Bakanı Akar’ın “İsveç Savunma Bakanı Jonson’un Türkiye’ye 27 Ocak’ta yapacağı ziyareti tek taraflı iptal etmesi” ve Sayın Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın da “İsveç’in NATO üyeliğine kapıları kapattığımızı” açıklaması devletimiz açısından çok yerinde tepkiler oldu.

Yüce kitabımıza yapılan bu alçak saldırı ve son dönemlerde artan özellikle terör örgütü PKK’nın uzantıları kullanılarak yapılan saldırı ve provokasyonlar bir kez daha göstermiştir ki ‘Ayıdan post, bunlardan dost olmaz’.

Yapılması gereken artık Avrupa’nın gerçek yüzünü görüp, Cennetmekan Erbakan Hoca’nın tüm siyasi hayatı boyunca savunduğu Avrupa’dan yüz çevirip İslam dünyası ile ilişkileri daha da güçlendirmek, D-8 ve D-60 projelerine yönelik ciddi adımlar atmaktır.

Sözde medeni ülkelerin de takındığı tavra bakarak, (İsveç makamlarının bu alçak saldırıyı ifade özgürlüğü olarak değerlendirmesi ve hatta İsveç polisinin koruması eşliğinde olayın gerçekleşmesi) bir kez daha anlaşılmıştır ki Batının ve avanelerinin anladığı güçtür, ekonomik yaptırımlardır.  Bu da ancak güçlü bir İslam Birliği kurularak yapılabilir.

Sözün özü, aşırı sağcı politikacı Rasmus Paludan’ın Stockholm Büyükelçiliğimiz önünde Kuran-ı Kerim’i yakmasını, İsveç’in NATO üyeliği için iznimize ihtiyaç duyduğu bir konjonktürde salt bir delinin ‘İslamofobik’ eylemi olarak değerlendirilemez.

Ülkemiz ve İslam coğrafyası için belki de önümüzdeki 50 yılın yol haritasını belirleyecek tarihi bir seçime yönelik derin kurguların, içerde ve dışarda sahnelenen oyunlarıyla karşı karşıyayız.

Irkçı emperyalizmin zulmü altında inleyen ve bize umut bağlayan insanlığın selameti için, her zamankinden fazla uyanık olmak mecburiyeti başta dinimizin ve tarihimizin bize yüklediği bir sorumluluktur.

İsveç’teki Kur’an-ı Kerim’e saldırıyı nasıl okumalıyız? Buyurun başlıyoruz! yazısı ilk önce Milli Nizam üzerinde ortaya çıktı.