Artık televizyon ve dijital medya sadece haber veren ya da eğlendiren mecralar değil. Toplumu biçimlendiren, düşünme biçimini belirleyen bir güce dönüştüler. Son yıllarda ortaya çıkan medya düzeni ne tesadüf ne de masum bir ticari rekabet. Bu, planlı bir kültürel yönlendirme. Büyük sermaye grupları ve küresel şirketlerin elinde şekillenen bu sistemin amacı, toplumu bilinçlendirmek değil uyutmak. Sorgulamayan, kimliksiz, kolay yönlendirilen bireylerden oluşan bir kitle yaratmak.

Medyanın normalleştirilmiş ahlaksızlık olarak adlandırabileceğimiz bir dili var. Aile içi kavga, şiddet, aldatma, mahremiyetin çürütülmesi gibi. Hepsi reyting adına sıradanlaştırılıyor. Kurgulanmış hayatlar izleyiciye herkes böyle yaşıyor algısını empoze ediyor. Oysa ekranda sunulan dünya gerçek değildir tüketilmesi istenen bir kurguya hizmet eder.

En büyük sorun, ekranların zamanı ve dikkati değersizleştirmesi. Bir kitabı açıp okumak, zihni çalıştırdığı için zahmetli geliyor. Fakat dizi izlemek kolay sizden düşünmenizi bile istemiyor. Ne hissedeceğiniz, ne düşüneceğiniz baştan belirlenmiş. Kitap insanı büyütür; ekran çoğu zaman tüketir. İnsanlar kendi potansiyelleri yerine ekranların sunduğu anlık tatminlere teslim oluyor.

Bugün medya sektörünün tepesinde gazeteciler değil, küresel çıkar grupları bulunuyor. Medya, çok uluslu şirketlerin, siyasi güçlerin ve belli bir etnik grubun etkisiyle toplumu yönlendirme aracına dönüşmüş durumda. Düşünen insan onları rahatsız eder. Sorgulayan insan tehlikelidir. Kendi aklıyla hareket eden insan ise yönlendirilmesi en zor olan. Dahası, bugün dizilere ve filmlere baktığımızda, ahlak dışı ne varsa konu ediliyor. Aldatma, şiddet, yozlaşmış karakterler, ölçüsüz ilişkiler.. ve tüm bunlar normalmiş gibi işleniyor.

Değerleri yaşatmak değil, tüketimi artırmak. Aile bağlarını zayıflatan, insanı yüzeyselleştiren, ahlakı resmen yok eden yapımlar, küresel medya düzeninin toplum mühendisliği aracı olarak kullanılıyor. işin daha acı olan kısmı ise bugün dizilerde ve filmlerde akla gelebilecek her tür ahlaksızlık konu edilirken, Allah’ı hatırlatan, insana değer, edep, sorumluluk ve hakikat duygusu aşılayan yapımların neredeyse hiç yapılmaması gerçekten düşündürücü. Reyting getirir diye her türlü çirkinlik ekrana taşınırken, insanı iyiye, doğruya çağıran işler bir anda ticari değil, pazar yok denilerek yok sayılıyor. Daha da garibi, Allah’tan bahseden bir oyuncuya bile iş verilmediği konuşuluyor. Sanki görünmez bir el, toplumun maneviyatla bağ kurmasını, düşünmesini, sorgulamasını istemiyor. Sanki bazı güçler, ekranda ahlakı değil tüketimi, sadakati değil bağımlılığı çoğaltmak için çabalıyor. Oysa insanın ruhunu besleyen işler yapılmadıkça, toplumun da ruhu aç kalıyor.

Türk denildiğinde akla, tarih boyunca cihanı kontrol etmiş bir imparatorluğun mirası gelir. Bu milletin direncini, inancını, kültürünü kırmak için yüzyıllar boyunca türlü yöntem deneyen düşmanlar, istediklerini elde edemediler. Savaş meydanlarında yapamadıklarını, diplomasi masalarında başaramadıklarını, milletin ruh köklerine nüfuz ederek de gerçekleştiremediler. Bu nedenle bugün bambaşka bir yol seçtiler. Silahın, ordunun, açık saldırının işe yaramadığı yerde bu defa medya devreye sokuldu. Amaç toprağı işgal etmek değil, zihinleri işgal etmek.

Unutmayalım ki, düşünmeyen insan kolay yönetilir, ideali olmayan toplum kolay biçimlendirilir. Bir milletin gücü, eğlence alışkanlıklarından değil, ideal sahibi bireylerin sayısından anlaşılır. Mesele ne izlediğimiz değil izlerken kendimizden neleri kaybettiğimizdir.

Ahlaksızlığı normalleştiren medya’nın hedefi zihinleri işgal etmek! yazısı ilk önce Milli Nizam üzerinde ortaya çıktı.

Ben en çok Seksenler dizisini severdim, hâlâ da severim. Belki de onda kaybolan değerlerimizin, mahalle kültürünün, eski dostlukların izlerini bulduğum içindir. Eskinin sineması ve dizileri, toplumu bir arada tutan aile bağlarını, komşuluk ilişkilerini ve dayanışmayı işlerdi. Kötü karakter bile ders niteliğinde olurdu sonunda iyiliğin, sabrın ve emeğin kazandığını görürdük. O yapımlar izleyiciye yalnızca eğlence değil, aynı zamanda bir hayat dersi sunardı. Çocuklar, gençler ve yetişkinler aynı sofrada oturup izleyebiliyordu; çünkü ekranın etik bir ölçüsü vardı. İyilik, sabır ve emek ödüllendirilir, kötülük ise bedelini öderdi.

Bugüne bakıyorum, tablo vahim. Televizyon ekranlarında aileyi merkezden koparan, bireyciliği yücelten, şiddeti, entrikayı ve yozlaşmış ilişkileri normal gibi sunan diziler çoğaldı. Prime time saatleri entrika, yasak aşk, şiddet ve yozlaşma hikâyeleriyle dolu. Sabah kuşakları ise ayrı bir felaket aile içi kavgalar, boşanmalar, cinayetler reyting malzemesine dönüştü. Gerçek hayat etiketiyle sunulan şey, aslında topluma pompalanan yapay bir kaostan ibaret. Günün büyük bölümü kavga, bağırış, aldatma ve şiddet hikâyeleriyle dolduruluyor. Böylece hem gençlerin hem çocukların bilinçaltına sürekli bir çatışma kültürü işleniyor.

Bir ülkenin en güçlü kurumu aileyse, bu ekranlar aileyi lime lime ediyor. Çocukların ve gençlerin bilinçaltına ihanetin olağan, şiddetin sıradan, bencilliğin doğal olduğu işleniyor. Toplumun bağrına, sessiz ama sistemli bir zehir enjekte ediliyor. Televizyonun asli görevi toplumu aydınlatmak ve kültürel değerleri taşımak olmalıydı. Oysa bizde giderek reyting uğruna her şey mübah anlayışı hâkim. Bu anlayış ise aileyi, toplumu ve ortak değerlerimizi yavaş yavaş tüketiyor.

Oysa biz aileyle, toplumla, komşuyla güçlüydük. Sofraya oturduğumuzda ekmeği bölüşmeyi bildiğimiz için ayakta kaldık. Bugün televizyonun sunduğu sahte dünyalar, bizi gerçek hayatta birbirimizden uzaklaştırıyor. Belki de yeniden eski’nin değerini hatırlamamız gerekiyor. Çünkü televizyon yalnızca bir eğlence değil toplumu eğiten, bilinçlendiren bir araçtır. Ekranlar ya bizi birbirimize bağlayacak ya da bizi birbirimizden koparacak. Seçim, hem yapımcıların hem de izleyicilerin elinde.

Bir toplumun çöküşü önce kültürde başlar. Televizyon ekranlarına bakınca, bu çöküşün sessiz tanıklarını izliyoruz. Unutmayalım ki ekranlarda yalnızca bir dizi izlemiyoruz aynı zamanda geleceğimizi de seyrediyoruz. Toplum olarak seçim yapmak zorundayız ya ekranları aileyi ve toplumu güçlendiren içeriklerle dolduracağız ya da reyting uğruna yozlaşan bir kültürün sessiz tanıkları olacağız. Seçim, bugün ekran başında başlıyor.

Ekranlarda Gerçek hayat değil, topluma pompalanan yapay bir kaos izliyoruz! yazısı ilk önce Milli Nizam üzerinde ortaya çıktı.

Dizide, Sadi Hüdayi karakterinin kadınların toplumsal rollerine ilişkin sözlerine tepki gösteren Birgül’ün, “Siz bize bakınca insan görmüyorsunuz. Siz bize bakınca yalnızca hükümdarlığınıza boyun eğmiş bir tebaa görüyorsunuz” sözleri eşliğinde başörtüsünü çıkarıp yakması tepki çekti.

Dizinin ve fragmanın yayınlanmasıyla birlikte sosyal medya adeta ikiye bölündü. Bazı kullanıcılar sahneyi, kadınların özgürlük mücadelesine yönelik güçlü bir çıkış olarak değerlendirirken, pek çok kişi ise başörtüsünü yakma sahnesini İslam’a ve inançlara hakaret olarak nitelendirdi. “İnanca saygısızlık yapılamaz”, “Bu sahne Müslüman kadınlara bir saldırıdır” yorumları, özellikle muhafazakâr kesimden yoğun bir şekilde dile getirildi.

Başörtüsü sahnesine yönelik tepkiler artarken, dizinin yapımcılarından ya da kanal yönetiminden henüz bir açıklama yapılmadı. Bazı izleyiciler, diziyi boykot çağrısında bulunurken, sahnenin dini hassasiyetleri ihlal ettiğini savunanlar RTÜK’ten devreye girmesini talep etti.

Kadın hakları kılıfıyla hakaret: Televizyon dizisinde yine İslam hedef alındı yazısı ilk önce Milli Nizam üzerinde ortaya çıktı.

2024 yılında Türkiye’de en çok izlenen yapımlar, genellikle dünya genelinde ses getiren içeriklerden oluştu. Listede popülerliklerini uzun süre koruyan kült diziler ve büyük bütçeli filmler öne çıktı. Bu durum, Türk izleyicisinin dijital platformlardaki küresel eğilimleri yakından takip ettiğini bir kez daha gözler önüne seriyor.

JustWatch verileri: Sürpriz yok

JustWatch’un 2024’e ilişkin verileri, büyük oranda tahmin edilen sonuçları içeriyor. Dünya çapında büyük beğeni toplayan yapımlar, Türkiye’de de geniş bir izleyici kitlesine ulaşarak yılın en çok izlenenleri arasına girmeyi başardı.

2024’te en çok izlenen filmler:

1. 3391 Kilometre
2. Dune: Çöl Gezegeni
3. Dune: Çöl Gezegeni Bölüm İki
4. Oppenheimer
5. Zavallılar
6. Atatürk 1881-1919
7. Bir Düşüşün Anatomisi
8. İlgi Alanı
9. Arıcı: Ölüm Kovanı
10. Mükemmel Günler

2024’te en çok izlenen diziler:

1. House of the Dragon
2. Prens
3. Yüzüklerin Efendisi: Güç Yüzükleri
4. Shogun
5. Nereden Nereye
6. Tulsa King
7. The Walking Dead
8. Fallout
9. The Boys
10. İlk ve Son

Dijital platformların hegemonyası devam ediyor

Giderek artan kullanıcı sayısıyla dijital platformlar, geleneksel televizyonun tahtını sallamaya devam ediyor. JustWatch’un bu verileri, dijital izleme alışkanlıklarının artık vazgeçilmez hale geldiğini bir kez daha ortaya koyuyor.

2024’te Türkiye’de en çok izlenen dijital platform dizi ve filmleri neler? İşte sıralama… yazısı ilk önce Milli Nizam üzerinde ortaya çıktı.