Lösemi hastaları bu süreçte yalnızca fiziksel bir mücadele vermez. Her kemoterapi sonrası tükenen bedenler, beklenen sonuçlar gelmeyince yıkılan umutlar, hastane koridorlarında geçen aylar… Ve belki de en zoru: “Uygun donör bulunamadı” cümlesi.

İşte tam burada mesele sadece tıp değil, vicdan meselesi haline geliyor.

Bizler “komşusu açken tok yatan bizden değildir” diyen bir inancın mensuplarıyız. Yardımlaşmayı, paylaşmayı, başkasının derdini kendi derdimiz bilmeyi öğreten bir dinin içindeyiz. Ama dürüst olalım: Bu değerleri ne kadar yaşıyoruz?

Kan vermek birkaç dakika. İlik bağışı ise çoğu zaman sanıldığı kadar zor değil. Ama bir insan için bu, yeniden doğmak demek. Gerçek anlamda bir hayat kurtarmak.

Şunu net görmek gerekiyor:
Senin vereceğin küçük bir bağış, bir çocuğun yeniden okula dönmesi, bir annenin evladına sarılması, bir babanın hayata tutunması demek.

İnsanlar çoğu zaman korkudan geri duruyor:
“Acı verir mi?”, “Zor mu?”, “Bana bir şey olur mu?”

Gerçek şu:
Bilgi eksikliği, hayat kurtarmanın önüne geçiyor.

Oysa modern tıpta kemik iliği bağışı büyük ölçüde güvenli bir süreç. Üstelik her bağış illa ameliyatla yapılmıyor; çoğu zaman kan verir gibi gerçekleştiriliyor. Yani düşündüğünden çok daha kolay, ama etkisi düşündüğünden çok daha büyük.

Biraz sert söyleyeceğim:
Bugün sosyal medyada saatler harcayıp hiçbir fayda üretmeyen biriysen ama bağışçı olmayı hiç düşünmediysen, bir yerde yanlış önceliklerin var demektir.

Çünkü mesele şu:
İyilik niyetle değil, eylemle anlam kazanır.

İnancımız sadece sözle değil, davranışla yaşanır.
“Allah rızası için” diyorsak, bunun bir karşılığı olmalı.

Belki de bu yazıyı okuman tesadüf değil.
Belki de birinin hayatı, senin bugün vereceğin karara bağlı.

Kendine şu soruyu sor:
“Benim bir parçam bir başkasına hayat olabilirken, ben neden sessiz kalayım?”

Cevap nettir aslında.
Çünkü biz unutmuş olabiliriz… ama hâlâ hatırlayabiliriz.

Bugün bir adım at.
Bağışçı ol.
Bir insanın kaderini değiştir.

Bu sadece bir yardım değil.
Bu, gerçek anlamda hayat vermektir.

“Uygun donör bulunamadı” cümlesi… yazısı ilk önce Milli Nizam üzerinde ortaya çıktı.