Orman, göl, yayla ve kırsal kültürü bir araya getiren ekoturizm rotaları yeni bir ekonomik hareket alanı oluşturuyor. Türkiye’de planlanan ekoturizm alanlarının sayısı 155’e ulaşırken bu bölgelerin konaklama, yerel ürün, ulaşım ve rehberlik hizmetleriyle ekonomiye yılda yaklaşık 2,5 milyar lira katkı sağladığı belirtiliyor.
Modelin en önemli yanı, turizm gelirinin yalnızca büyük tesislerde toplanmaması. Köy pansiyonları, küçük üreticiler, kooperatifler ve yerel rehberler ziyaretçi harcamasından doğrudan pay alabiliyor. Mevsim dışına yayılan yürüyüş, kuş gözlemi ve doğa eğitimi etkinlikleri kırsal istihdamı da destekliyor.
Büyümenin şartı doğayı tüketmeden ziyaretçi ağırlamak
Ancak ziyaretçi sayısının kontrolsüz artması patika erozyonu, atık, su tüketimi ve yaban hayatının rahatsız edilmesi gibi yeni sorunlar doğurabilir. Bu nedenle taşıma kapasitesi, rezervasyon sistemi, yönlendirme levhaları ve atık yönetimi her rota için ayrı planlanmalı.
Ekoturizmin kalıcı başarıya dönüşmesi, “daha çok ziyaretçi” hedefinden çok “daha nitelikli ve düşük etkili ziyaret” yaklaşımına bağlı. Gelirin yerel halkta kalması, doğal alanların düzenli izlenmesi ve rehberlik standartlarının yükseltilmesi ekonomik katkıyla koruma hedefini aynı çizgide buluşturabilir.
