Türkiye’de 2026 yılı ekim ayı ortalama sıcaklığı 15,3 derece olarak ölçüldü. 1991-2020 döneminde 15,6 derece olan uzun yıllar ortalamasına göre ülke genelinde 0,3 derecelik düşüş yaşandı. Veriler, ekim ayının birçok bölgede alışılmış değerlerin bir miktar altında geçtiğini gösterdi.
Marmaris, Muğla, Akhisar, Datça, Korkuteli, Elmalı, Dalaman, Senirkent, Acıpayam, Mut, Kaş, Manavgat, Antakya, Finike, Silifke, Tefenni, Samandağ, Ergani ve Çermik çevrelerinde sıcaklıklar mevsim normallerinin altında kaldı. Yalova, Trabzon, Pazar, Bartın, Hopa, Iğdır ve Ağrı çevrelerinde ise normallerin üzerinde değerler kaydedildi.
En belirgin düşüş Akdeniz Bölgesi’nde
Akdeniz Bölgesi’nde uzun yıllar ekim ortalaması 19,4 dereceyken bu yıl 18,3 derece ölçüldü. Böylece bölge, 1,1 derecelik farkla en belirgin düşüşün yaşandığı yer oldu. Ege’de ortalama 17,3 dereceden 16,4 dereceye gerilerken Marmara’da 15,7 derece, İç Anadolu’da 12,6 derece kaydedildi.
Karadeniz Bölgesi’nde sıcaklıklar 14,9 dereceyle 14,5 derecelik normalin üzerine çıktı. Doğu Anadolu’da 12,2 dereceyle uzun yıllar ortalaması aşıldı. Güneydoğu Anadolu’da ise 18,9 derece ölçülerek 19,5 derecelik normalin altında kalındı. Böylece yedi bölgenin beşinde ortalamalar uzun yıllar değerlerinin altında gerçekleşti.
Ay boyunca en yüksek sıcaklık Adana’nın Kozan ilçesinde 33,8 derece, en düşük sıcaklık ise Erzurum’da sıfırın altında 2,7 derece olarak ölçüldü. İki değer arasındaki geniş fark, sonbahar döneminde Türkiye’nin farklı iklim kuşaklarını aynı anda yaşadığını ortaya koydu.
Aylık ortalamadaki sınırlı düşüş tek başına uzun vadeli iklim eğilimini açıklamıyor. Ancak bölgesel farklılıkların düzenli izlenmesi; tarım takvimi, enerji talebi, su yönetimi ve aşırı hava olaylarına hazırlık açısından önemli veri sağlıyor.
