Türkiye’de yeşil hidrojen yatırımlarının ticari ölçeğe ulaşması için üretim kapasitesinin yanı sıra güvenilir bir pazar yapısına ihtiyaç olduğu belirtiliyor. Sektörün öncelikleri arasında uzun vadeli alım anlaşmaları, yatırım teşvikleri, esnek elektrik tarifeleri ve açık bir düzenleyici çerçeve bulunuyor.
Yeşil hidrojen, yenilenebilir kaynaklardan üretilen elektriğin elektroliz yoluyla hidrojene dönüştürülmesine dayanıyor. Türkiye’nin rüzgâr ve güneş potansiyeli, sanayi altyapısı ve Avrupa pazarına yakınlığı bu alanda önemli avantajlar sağlıyor. Ancak yüksek ilk yatırım maliyeti ve henüz oluşma aşamasındaki talep, projelerin finansmanını zorlaştırıyor.
Üretim kadar alıcı güvencesi de gerekiyor
Bir hidrojen tesisinin uzun yıllar çalışacağı düşünüldüğünde yatırımcıların yalnızca teknik kapasiteye değil, ürünün kim tarafından ve hangi fiyat aralığında alınacağına da güvenmesi gerekiyor. Uzun vadeli satın alma anlaşmaları bu belirsizliği azaltırken bankaların projelere finansman sağlamasını kolaylaştırabilir.
Yenilenebilir elektrik üretiminin yüksek olduğu saatlerde oluşan fazla enerjinin elektrolizörlerde değerlendirilmesi, hem şebeke esnekliğine hem de hidrojen maliyetlerinin düşürülmesine katkı sunabilir. Bunun için elektrik tarifelerinin üretim koşullarına uyum sağlayacak şekilde tasarlanması ve depolama altyapısının geliştirilmesi önem taşıyor.
Yeşil hidrojenin çelik, gübre, kimya ve ağır taşımacılık gibi doğrudan elektriklendirilmesi zor sektörlerde kullanılması bekleniyor. Türkiye’de kurulacak ilk ticari projelerin bu alanlarda somut talep oluşturması, teknoloji maliyetlerinin düşmesine ve yerli ekipman üretiminin gelişmesine yardımcı olabilir.
Sektörün önündeki yol haritası, yalnızca enerji üretimini değil; taşıma, depolama, sertifikasyon ve ihracat standartlarını da kapsıyor. Düzenleyici çerçevenin netleşmesi ve pilot uygulamaların hızlanması, Türkiye’nin Avrupa hidrojen pazarındaki konumunu güçlendirebilir.
